مقدمه
Call of Duty: Black Ops II همچنان یکی از مرموزترین بازیهای تاریخ این مجموعه است. با اینکه بسیاری آن را محبوبترین نسخه سری Call of Duty میدانند، Treyarch هرگز دنبالهای مستقیم برای آن منتشر نکرد. سرنوشت شخصیتهایی مثل David Mason و Raul Menendez بیش از یک دهه در هالهای از ابهام بود.
Call of Duty: Black Ops 7 در نقش دنبالهای مستقیم برای Black Ops II وارد میدان میشود و تلاش میکند پس از سالها انتقاد، این مجموعه را دوباره سرپا کند. پس از سقوط اعتبار سری در سالهای اخیر—بهخاطر سیستم مچمیکینگ آزاردهنده، حرکتهای کنترلنشده و سیاستهای پولی ضعیف—Black Ops 7 درست در نقطهای عرضه میشود که Call of Duty بیش از هر زمان دیگری به یک موفقیت تازه نیاز دارد.
اما آیا Black Ops 7 میتواند این میراث پریشان را نجات دهد یا یک ناکامی دیگر برای Call of Duty رقم میزند؟
Rocking the Cradle – داستانی که گرههای قدیمی را باز میکند
داستان Black Ops 7 در سال ۲۰۳۵ رخ میدهد؛ ده سال پس از پایان Black Ops II و مرگ ظاهری Menendez. شما نقش David “Section” Mason و تیمش با نام Specter One را بر عهده دارید؛ تیمی که مأمور تحقیق دربارهی بازگشت احتمالی Menendez و تلاش او برای رهاسازی یک سلاح بیولوژیکی در مدت سه روز است.
این تحقیقات پای Specter One را به سازمانی به نام The Guild باز میکند؛ شرکتی فناوریمحور به رهبری Emma Kagan که ادعا دارد امنیت جهانی را تضمین میکند.
پس از بیش از یک دهه، Black Ops 7 بالاخره به بسیاری از پرسشهای رهاشده Black Ops II پاسخ میدهد:
کدام پایان نسخه قبلی «حقیقی» بود؟
کدام شخصیتها زنده هستند و چه کسانی مردهاند؟
بازی همه اینها را خیلی زود مشخص میکند تا داستان جدید شروع شود.
اما همانند Black Ops 6، معماهای جذاب اولیه به پاسخهایی نهچندان رضایتبخش ختم میشوند. سوالاتی مانند:
Guild چگونه The Cradle را بهدست آورد؟
دقیقاً چه میخواهد؟
آیا Menendez زنده است؟
پاسخها وجود دارند اما تأثیرگذار نیستند.
با این حال، قدرت اصلی Black Ops 7 در پرداخت شخصیتها است.
اگر Black Ops نمایندهی «کنترل انسان بر انسان» بود و Black Ops II «کنترل ماشین بر انسان»، Black Ops 7 دربارهی بخشیدن انسان توسط انسان است.
لحظات عمیق و احساسی فراوانی وجود دارد:
– مواجهه Samuels و Harper با PTSD
– جدال روانی Frank Woods با عذاب وجدانی که پس از فریبخوردن و کشتن Alex Mason دارد
این صحنهها، ضعفهای داستان کلی را تا حد زیادی جبران میکنند.
اما همه شخصیتها این فرصت را ندارند.
Leilana “50/50” Tupuloa کمترین پرداخت را دریافت میکند و Emma Kagan هم مانند Jane Harrow در Black Ops 6 با حضور کم و نتیجهگیری ضعیف کنار گذاشته میشود.
Echoes of Warzone – کمپینی جذاب اما نصفونیمه
داستان کمپین Black Ops 7 جالب و خوشریتم است، اما فقط نیمی از آن واقعاً سرگرمکننده است. بهترین مراحل، آنهایی هستند که توسط Raven Software ساخته شدهاند:
– توالیهای روانپریشانه ناشی از The Cradle
– مرحله پرسرعت ژاپن
– پایانی شبیه نسخه اول Black Ops
اما نیمی دیگر از مراحل، همان مشکل بزرگ Modern Warfare III را تکرار میکنند:
«Open Combat Missions» بازگشتهاند.
این مراحل بار دیگر از بخشهایی از نقشه Warzone مثل Avalon استفاده میکنند و شامل:
– اهداف خستهکننده
– مبارزات بیساختار
– دشمنان بیهوش که فقط هجوم میآورند
هستند.
تنها نکته مثبت نسبت به MWIII این است که اکنون کل کمپین، از جمله این مراحل، با کوآپ قابل بازی است.
اما این مراحل همچنان ضعیف، تکراری و پایینتر از استانداردهای Black Ops هستند.
Unlocking Brilliance – شاهکاری به نام Endgame
جایی که Avalon واقعاً میدرخشد، Endgame است؛ حالتی که پس از اتمام کمپین باز میشود.
Endgame نسخهی تکاملیافته MWZ است: یک حالت PvE پایدار که در آن وارد Avalon میشوید، مأموریت و درگیریهای دنیایی انجام میدهید، سطح Combat Ranking را بالا میبرید و در نهایت یا استخراج میکنید یا با باسهای داستانی مبارزه میکنید.
Endgame یکی از بهترین حالتهای PvE کل تاریخ Call of Duty است.
– بدون وابستگی به شانس برای پیشروی داستان
– انواع مأموریتهای جدید
– رویدادهای دنیایی مثل چکپوینتها و باسهای تصادفی
– ابزارهای جذاب مثل گراپلینگ هوک، پرش بلند، و سپر حبابی
ترکیب اینها باعث میشود Endgame تجربهای پایدار، جذاب و اعتیادآور باشد.
پیشروی Endgame با زامبی و مولتیپلیر مشترک است؛ پس انگیزه بیشتری برای تجربه تمام حالتها دارید.
The Shining Pillars – چندنفرهای که بهترین نسخه سالهای اخیر است
بخش مولتیپلیر بخش زیادی از ساختار Black Ops 6 را حفظ کرده اما بهخوبی پالایش شده است.
Omnimovement ضعیفتر شده تا مهارت تیراندازی اهمیت بیشتری داشته باشد.
Perkها کمتر اما تأثیرگذارتر شدهاند.
Gunsmith همچنان باقی است و اکنون قابلیت اشتراکگذاری Build Codeها را دارد.
اما دو تغییر بزرگ:
۱. بهترین مجموعه نقشه در چند سال اخیر
۱۶ نقشه اولیه بازی ترکیبی فوقالعاده از کوچک، متوسط و بزرگ هستند؛ با مسیرهای مناسب و طراحی رنگارنگ و آیندهنگر.
این مجموعه میتواند بهترین لانچ نقشهها از زمان Black Ops 4 باشد.
۲. خداحافظی با SBMM سختگیرانه
مچمیکینگ بازتر شده و بازی شبیه نسخههای کلاسیک Call of Duty شده است.
این تغییر تنفس تازهای برای بازیکنان قدیمی است.
Zombies – بزرگترین نقشه تاریخ این بخش
نقشه Ashes of the Damned بزرگترین نقشه تاریخ Call of Duty: Zombies است؛
نسخهای مدرن و عظیم از Tranzit با تنوع محیطی عالی، ایدههای خلاقانه و حتی وسیله نقلیه اختصاصی.
در کنار آن، Dead Ops Arcade 4 بازمیگردد؛ یک تجربه آرکیدی سرگرمکننده برای دوستداران موجکشی و طنز خاص این سری.
در مجموع، زامبیهای BO7 یکی از بهترین تجربههای زامبی در چند سال اخیر است.
جمعبندی نهایی
Call of Duty: Black Ops 7 نباید موفق میشد؛
– آمدن پس از Black Ops 6
– سالها نارضایتی از مچمیکینگ
– مدلهای پولی خستهکننده
اما نهتنها موفق شد، بلکه بهترین لانچ کال آو دیوتی در چند سال اخیر است.
Treyarch با پالایش سیستمهای گذشته و کنار گذاشتن بسیاری از تصمیمات بحثبرانگیز سالهای اخیر، تجربهای ارائه داده که واقعاً ارزش بازی کردن دارد.
کمپین با وجود ضعف در مراحل Avalon، شخصیتپردازی قدرتمند و حالت Endgame را به زیبایی میسازد.
مولتیپلیر در بهترین وضعیت سالهای اخیر است.
زامبیها با نقشهای عظیم و Dead Ops Arcade 4 میدرخشند.
Black Ops 7 شاید ساختار Call of Duty را متحول نکند، اما بهترین نسخهٔ سالهای اخیر است و دقیقاً همان پیروزیای است که این مجموعه نیاز داشت.
نقد و بررسی
Call of Duty: Black Ops 7
Black Ops 7 پس از سالها انتظار، دنبالهای مستقیم برای Black Ops II است و با تمرکز بر شخصیتپردازی عمیق و بازگشت چهرههای محبوب، روایت قدرتمندی ارائه میدهد. کمپین بازی ترکیبی از مراحل عالی و مراحل آزاد Avalon است که کیفیت ناپایداری دارند، اما حالت Endgame این ضعف را جبران میکند. بخش چندنفره با نقشههای متنوع، مچمیکینگ بهتر و گانپلی دقیق، بهترین عملکرد سالهای اخیر را دارد. Zombies نیز با بزرگترین نقشه تاریخ و بازگشت Dead Ops Arcade 4 یکی از بهترین نسخهها شده است. در مجموع، Black Ops 7 ساختار سری را دگرگون نمیکند، اما بهترین لانچ چند سال اخیر Call of Duty است.
مثبت
- – شخصیتپردازی فوقالعاده و کامل شدن آرک شخصیتهای قدیمی
- – Endgame؛ یکی از بهترین حالتهای PvE تاریخ سری
- – بهترین مجموعه نقشه، بهترین مولتیپلیر و بهترین زامبیها در چند سال اخیر
- – گانپلی دقیق و بالانس بهتر نسبت به نسخه قبل
- – کاهش اثر SBMM و بازگشت حس نسخههای کلاسیک
منفی
- – خط داستانی اصلی پاسخهای ضعیف دارد
- – مأموریتهای Avalon بسیار ناامیدکننده هستند
