بایگانی دسته: نینتندو

تمامی اخبار، بررسیها و موارد مرتبط با خانواده Nintendo

Chocobo’s Mystery Dungeon EVERY BUDDY! Switch Rewiew

مجموعه معتبر از سیاه چال انداختن RPG امضا شده

(اسپایک) Chunsoft تلاش می کند برای جذب جمعیت، به نقطه ای از نیاز به تکیه بیشتر و بیشتر بر شهرت مجوز های مختلف به غرق شدن به فراموشی. حتی Square Enix به نظر نمی رسد که آن را بیشتر باور داشته با وجود محبوبیت معروف فراموش نشدنی فاینال فانتزی، Chokbobo’s Mystery Dungeon هر یک از دوستان محدود به بازسازی قسمت از Wii (و کاهش یافته است در DS در ژاپن) بیش از یک دهه قبل . آیا افزودن یک حالت دوئیست ((دوباره) غوطه ور شدن در این مارپیچ ها را توجیه می کند؟

حافظه گاهی اوقات بازی می کند ما را گمراه می

، اما حتی ده سال بعد، معرفی رمز و راز Chocobo را به سیاه چال انداختن هر بادی بلافاصله یادآور فاینال فانتزی افسانه: مأموریت زندان Chocobo، با یک توالی سینمایی کوتاه از کیفیت نسبتا به طور متوسط ​​شروع. و دلیل خوب، از این بخش شبیه به یک پورت ساده با رزولوشن بهبود یافته است، فقر برخی از بافت خیانت تحقق سن دیگری از خوش نما متوسط ​​نمی تواند پنهان. با این حال این سمت یکپارچهسازی با سیستمعامل نیز در یک احساس خوشایند از نوستالژی نتایج: از شماره، به دلیل موسیقی متن فیلم بسیار بیشتر از آهنگ از حماسه فاینال فانتزی، همیشه هم قشنگ و ریمیکس تشکیل شده است. سناریو هم تغییری نکرده است، و یا از موقعیت مکانی دیگری در فرانسه استفاده نکرده است. در این مورد Chocobo عزیز ما کمک می کند تا ساکنان شهرستان از Lostime که خاطرات محو هر بار حلقه زنگ تا فراموش شود. ذهن ها را در خاستگاه سیاه چال های پیچیده، که به طور طبیعی با ساختارهای تصادفی باقی می ماند، متضاد می شوند.

ماجراجویی با این حال شروع می شود:

انتخاب (قطعی) بین حالت دشوار – فرمول سنتی در واقع – و یک حالت عادی است که در آن اجسام مجهز به دنبال یک شکست فاخته حفظ می شوند. این یک پیشرفت قابل توجه است، اما پیشرفت اصلی افزودن شرکای (“دوستان”) برای حمایت از Chocobo در سفرهای او است. به عنوان یک یادآوری، جنبش ها و نبرد ها اساسا به نوبه خود به نوبه خود در شبکه ای است که زمینه را مشخص می کند، اگر چه در عمل، همه چیز در یک روش نسبتا مایع اتفاق می افتد، اقدامات زنجیری یکی پس از دیگری. بدیهی است که تقویت این همدمان به طور قابل توجهی محتوای مسابقات را اصلاح می کند، به ویژه در شرایط اضطراب، حتی محاصره. و احتمال این که یک بازیکن دوم کنترل را کنترل کند تجربه را دوستانه تر می کند تا زمانی که بتواند هماهنگی عملیات خود را انجام دهد و این جفت از موضوع موسیقی مشهور Chocobo پشتیبانی کند و سپس Kweh Kweh را حل کند.

هم تیمی ممکن است

متعلق به هر دو شخصیت های اصلی (در میان دیگر “اضافی”) و یا BESTIARY، زمانی که ما به اندازه کافی رام – که را شکست داد – هر یک از این مخلوقات. گروه بندی خود را با خانواده های ساده این کار طولانی و به چالش کشیدن اهلی، در نتیجه تشکیل تیم کافی در شغل معمولی موازی، با توجه به قانون اساسی از زندان (از جمله رئیس). اگر پیچ و خم استاندارد (مورد نیاز برای پیشبرد در داستان) یک مشکل، خاص مطرح نیست و ناتوانی مرتبط با آنها اغلب نشان می دهد جهنم، نه به ذکر آن در دسترس پس از حماسه، به علاوه یک پیچ و خم (تقریبا) بی پایان منتشر نشده. این نیاز به یاد می آورد ماهیت سنتی پیچ خورده از Fushigi هیچ مأموریت زندان، با وجود فعالیت های اختیاری مانند ماهیگیری، باغبانی، کارت، و یا به طور کلی به عنوان collectionnite بسیاری از مینی بازی به خودی خود هدف کاهش جنس تکرار قاطعانه ذاتی . بنابراین برای طرفداران از نظم و انضباط و بی قید و شرط طرفداران البته Chocobo.

رمز و راز Chocobo Dungeon هر یک از دوستان به نظر می رسد یک remastering ساده از شاتر Wii با حالت دوئیت. این تکامل، با این حال، به شدت غنی مبارزه، در حالی که اضافه کردن یک لمس مجموعه. چه چیزی باعث می شود که ماجراجویی نه تنها کاربر پسند تر، بلکه به طور کلی دستورالعمل را نیز تسکین دهد که بسیار تند و حتی غیر قابل تحمل باقی می ماند، اگر کسی با فراموش کردن ضمیمه های حرفه ای حرفه ای به چالش ها ادامه دهد. به طور خلاصه، این پر آواز هنوز هم کرکی ترتیب یک آهنگ دلنشین است، که محققان RPG سیاه چال و دوستداران Chocobo قدردانی خواهند کرد.

ما عاشق هستیم


روایت تقسیم شده هنوز در صفحه است.
جلوه های موسیقی فینال فانتزی.
کمک از شریک، گرانبها در بیش از یک راه.
حالت عادی کمتر خراشیده شده است.
این فرمول چشمگیر است.
زندگی همیشه گوشتی است

دوست ندارم


تحقق واقعا منسوخ است.
ملودی Chocobo اعمال شده به دو بازیکن.
ترجمه فقط به زبان انگلیسی
تکرار این ژانر قطعا قابل لمس است.

امتیاز ما ۸۵

Fantasy VII Review Switch

پس بله، ما می دانیم:

۲۲ سال پس از انتشار آن، اکنون بخش اول بخش جدایی نهایی فانتزی سرانجام به کنسول نینتندو می رسد. مورد زیبا اما فراتر از آن به یاد داشته باشید که در دنیای کوچک بازی های ویدئویی، همه چیز است که قطعا امکان پذیر است که او از بازی Final Fantasy VII حمل و نقل شبیه هیچ دیگر باقی مانده است در این نسخه؟ مشابه به سخت کار کردن بر روی پلی استیشن ۴ در سال ۲۰۱۵ پدید آمده است، بازی Final Fantasy VII است جای تعجب نیست در چند ضلعی برش، topspin سوئیچ مثل همیشه، که تضاد با پس زمینه ۲D توسط صفحه نمایش مدرن از این پورت حدودی درهم و برهم ساخته شده است. نسبت غیر اصلاح شده بازتابی از RPG است: پارامترهای جوجه، اگر چه تمام پاداش خودکار هستند بدیهی است که تماس، به طوری که به از دست دادن این ساعت های بی شماری تیم در زمین است. بنابراین بازیکنان فشرده می توانید جنگ تصادفی گول زدن، ضرب سرعت خود را با سه (و لذت بردن از نرخ فریم افزایش یافته است)، یا نوسانی محدودیت در هر نوبت. و این هم خوب است

چه حیف که تلاش است با این حال ساخته نشده است

برای نوسازی محلی سازی فرانسه، همیشه مردد، گاهی اوقات لرزان، حتی غیر قابل درک و به طور منظم غلبه بر قوانین ایجاد یک متن به درستی نوشته شده است. و در “چگونه جهنم این حتی ممکن است؟”، بدانید که اشکال موسیقی خود انتقال پلی استیشن ۴ در این نسخه برای اولین بار درست شده است، به عنوان ترکیب مجلل و بی انتها از استاد Uematsu با به طور خودکار تنظیم مجدد خواهد شد پس از هر مبارزه … نه؟ اما در صورتی که نخ کنجکاو دلتنگ و دیگر در دو. بیش از دو دهه بعد، احساس اثبات (تقریبا) دست نخورده، و سناریوی که در حال حاضر به نظر می رسد کمی به اندازه کافی ساده و بی تکلف به شیرجه رفتن بی پروا این ماجراجویی افسانه ای حتی بدون درک آن. اما احساس از دیدن یک بازی بزرگ بدون توجه به پایان آن در فروشگاه اینترنتی چرخش قطعا در معرض خطر به پاچه بیش از یک، به دلیل.

ما عاشق هستیم

جذابیت بی نظیر کلاسیک همیشه وجود دارد.
موسیقی Satsuma، بی انتها …
گزینه های ترک شده برای از بین بردن از سطح.
Final Fantasy VII در همه جا، همیشه.

دوست ندارم


نمایشگر ۴: ۳ اجباری است، کمی زده میشود.
… اما از یک اشکال تکراری رنج می برند.
VF پرنعمت در آب خود باقی ماند و موهایش را پاره کرد.
پس زمینه ۲D که از صاف کردن نیز رنج می برند.

امتیاز ما ۹۰

The LEGO Movie 2 The Videogame Review

در عین حال همه ما با بازی LEGO آشنا هستیم. اگر شما یک بازی LEGO بازی کرده اید، یک بازی جدید در آن زمان منتشر خواهد شد. این بار دوباره، LEGO به فیلم با The LEGO Movie 2 Videogame دست پیدا می کند، پس زمان برای بررسی است! از چطوری چیزی که قبلا از LEGO استفاده میکنید چطوری تایید میکنید؟

هر بار که سازندگان این بازی ها با یک آی دی آشنا به ما خدمت می کنند، قبل از آن که کاملا در کت LEGO پوشیده شود. حلقه LEGO به منظور حکمرانی بر همه چیز، اسباب بازی های پلاستیکی کوچک که زمانی که لعنت مرگ روی آنها انجام می شود، پشت سر هم می گذارد. کل دریا از آجر LEGO برای کشف همراه با تفسیر LEGO از شخصیت جانی دانپس. اسباب بازی های کودکانه بسیاری از قلب ها را گرفت. در حال حاضر LEGO تلاش می کند تا با یک فیلم (The LEGO Movie 2) و یک بازی ویدئویی به دست آورد.

با این حال همیشه در مورد این بازی ها چیزی وجود داشت: هر بازی به شما یک چیز مشابه را داد. شما از طریق برخی سطوح از بین رفته، صحنه های دیوانه وار را تماشا می کنید، پازل های حل شده را، به قلب خود ساخته اید، و جمع آوری انواع عروسک ها و سنگ ها. فقط از طریق این پیش بینی پذیری، درخشان سری ها شروع به کم شدن می کنند. آنها برای پیچ و تاب های جدید در ماجراهای مشتاق بودند. LEGO Movie 2 بازی ویدئویی وعده داده می شود نفس هوای تازه را از طریق سری.

این بار ما با یک دنیای بازی نیمه باز جالب ارائه شده، به طور کامل در LEGO طراحی شده، که در آن همیشه ماموریت های جدید را مشاهده می کنید. این سیستم ماموریت تا حدی یادآور LEGO City Undercover و Worlds LEGO است، زیرا در طی این مأموریت ها شما بلوک های بنفش را جمع آوری می کنید. مأموریت ها شامل، به عنوان مثال، نژادها، کمک به dinos به ثبات و ساخت بر روی آن. پازل ها را با ساختن طرح ها به یک ساختمان زیبا، حل می کنید. در داستان شش ساعته، شما تبدیل به یک سازنده واقعی می شوید، و شما ترامپولین، ژنراتورهای انرژی، ساختمان های بزرگ و وسایل نقلیه را ساختید.

در میان این ماموریت ها شما گاهی اوقات با توپ قلم، اشیاء رنگی با کارکنان جادویی شلیک کنید و از هیولاهای غول پیکر DUPLO در جنگ های جالبی بهره بگیرید. شما ریش کاپیتان ریش فلزی را با لبخندی بر روی صورت خود می گذارید، زیرا به این ترتیب می توانید به او اجازه دهید یک پلتفرم را کنترل کند. خنده شما همچنین می توانید تجربه کنید که چطور شبیه شکل DUPLO است. به معنای واقعی کلمه، به این دلیل که پاها از آن عروسک ها به یکدیگر متصل می شوند، به طوری که آنها در واقع همه زمان ها بالا و پایین می روند. همکار معمولی دوباره حضور دارد. اگر چه هیچ صفحه نمایش پویا پویا وجود ندارد، ساختن ساختمان ها بسیار عالی است (و آنها را تخریب می کنند!).

شما همچنین می توانید از یک دوست برای جمع آوری تمام صدها آجر LEGO با هم استفاده کنید. هیچ سوال از قهرمان واقعی، مینی کیت ها و بلوک های طلایی وجود ندارد. این نیز به نظر می رسد لازم نیست اگر شما فکر می کنید که جمع آوری تمام آن بلوک ها ده ها ساعت طول می کشد. این بلوک ها بر روی انواع بازی های مختلف پخش می شوند. علاوه بر سطوح استانداردی که در طول داستان شما کشف می کنید، دنیای بازی های اضافی در دسترس هستند که بر اساس مکان های فیلم اول هستند. محتوا در این آخرین فرزندان در بازی های LEGO فاقد است.

اما چیز دیگری از دست رفته است: پایان دادن به. پر از شور و شوق شما را با Emmeth در جهان آغاز می شود که فریاد می زند که “همه چیز عالی است”، اما پس از آن همه چیز کمی کمتر می شود. ما در حال حاضر با استفاده از اشکالات LEGO معمولی عقب می مانیم، اما نقطه درد زمانی اتفاق می افتد که قلب LEGO شروع به ضرب و شتم برای یک مفهوم نسبتا مشابه به عنوان LEGO City Undercover می کند. این بازی دوست داشتنی Grand Theft Auto به یک دنیای بزرگ تبدیل شده است که دنیای بازی The LEGO Movie 2 را به نمایش می گذارد.

در حقیقت، آنها سطوح کمی بیشتری دارند که از ماموریت به مأموریت می روند. این باعث می شود این بازی سرگرم کننده برای در میان، اما شما نمی خواهد بازی برای ساعت ها در پایان. مطمئنا نه به این دلیل که دنیای بازی همیشه احساس پر جنب و جوش نمی کند. در LEGO City Undercover، این موفقیت، از جمله چیزهای دیگر، باعث می شود اتومبیل ها از طریق خیابان ها رانندگی کنند، عروسک ها را بکشند و محیط را با اشیاء بسازند. اینجا متفاوت است اگرچه دنیای بازی به اندازه کافی وجود دارد، اما تمام دنیای بازی ها به همان اندازه زنده نیستند. گاهی اوقات متفاوت بود

LEGO Movie 2 بازی ویدئویی تا به حال در مورد جزئیات ارائه شده است که قبلا بازی های LEGO بازی های جذاب آنها را ارائه می دهد. نه تنها دنیای بازی بسیار پر جنب و جوش است، شما همچنین از دست دادن طنز معمولی که صحنه های بریده شده به دست آورده اید را از دست می دهید. جایی که LEGO توانست صحنه های مشهور از فیلم ها را به شیوه ای خنده دار (که به یاد Boromir از پروردگار حلقه ها که توسط موز به جای فلش به ضرب گلوله کشیده شده بود)، ما اکنون فقط یک روایت را دریافت می کنیم. این نیمی از آن چیزی است که ما از LEGO استفاده می کنیم.

در نهایت، این بازی در زمانی که به داستان قصه گویی می آید، عادلانه به فیلم نمی پردازد. این داستان از آغاز تا پایان به نحوی غلطی گفته شده است. در جایی که فیلم هنوز موفق به کشف یک پیچ و تاب سرگرم کننده، بازی تلاش می کند به طور خلاصه خلاصه آن پیچ و تاب در پایان. این برای افرادی که این فیلم را دیده اند، بسیار خجالت آور است و واقعا گیج کننده است. این تغییر داستان بسیار بی منطق و بدون زمینه است. مطمئنا به این دلیل است که کل بخش وسط داستان فیلم تقریبا به طور کامل پرش می کند. به وضوح تنها فکر به سر و دم از داستان داده شده است.

او LEGO Movie 2 بررسی بازی ویدئویی – می تواند بهتر باشد
به نوعی احساس می کنید این بازی خیلی سریع به بازار رسیده است. فوق العاده است که ببینید چگونه این بازی در همان جهت به عنوان LEGO City Undercover و Worlds LEGO حرکت می کند. همچنین محتوای زیادی وجود دارد و مجددا مقدار زیادی از پازل های طنزآمیز برای کشف کردن به تنهایی یا همکاری با هم وجود دارد. از سوی دیگر، چیزی که بازی نداشت، کمی عاشقانه است. در نهایت، The LEGO Movie 2 احساس می کند که Videogame یک بازی است که به سرعت به استفاده از موفقیت فیلم کمک می کند. شما آن را بازی می کنید، از آن لذت می برید و سپس شما اجازه بازی دوباره. بازی بعدی LEGO احتمالا آماده است.

با LEGO و DUPLO شروع کنید
بسیاری از پازل های سرد
رئیس مبارزه در برابر DUPLO هیولا
تجربه همکاری مشترک
ده ها ساعت گیم پلی

امتیاز بازی ۷۵

V-Rally 4 Review

هنگامی که شما بازگشت V-رالی آینده را دیدی دست ها را بالا گرفتی؟ هیچ کس؟ انتظار داشتیم ناشر Bigben و توسعه دهنده تعجب دوست و دشمن با آوردن این حق رای دادن به مدت طولانی فراموش شده به زندگی پس از ۱۵ سال. این که آیا این یک حرکت خوب بود، شما می توانید در این V-Rally 4 بررسی کنید.

شما نمی توانید این کار را بکنید، اما زمانی طولانی قبل از مسابقات کالین مکرو و مسابقات قهرمانی رالی جهانی وجود داشت که رقیب و راننده یک ارباب و استاد از ژانر تجمع بود. به خصوص قسمت اول ، با برخی از دوره های طراحی شده فوق العاده، بی نظیری را از دست داد و بنابراین پایه ای برای دو بازی بسیار قوی مسابقه ای گذاشت.

اما همانطور که اغلب موارد در صنعت بازی است، حتی بهترین حق رای دادن ها طول نمی کشد. آنها به دلیل تغییر بازار و به دلیل کاهش تقاضا به آرامی خون می کشند.

پس از ناپدید شدن پانزده سال، سازندگان فکر می کنند که آنها دوباره منتظر یک V-Rally جدید هستند. آنها با بازی کارگردان آیلین جارنیو، که به عنوان یک برنامه نویس در V-Rally 3 مشغول به کار بودند، همکاری کردند و سعی می کنند به آشنایان و تازه واردان تجدید نظر کنند.

گرافیک عالی

تنش و احساس!
داستان کوتاه کوتاه: V-Rally 4 یک تور آدرنالین را به عنوان بازی های قبلی ارائه می دهد، به سادگی با ارائه تعداد زیادی از مسابقات پرشور سریع و دیدنی و جذاب. V-Rally قطعا بسیار واقعی تر از قسمت های قبلی است، اما شما به وضوح می توانید ببینید که خون بازی هنوز در جریان رگ ها جریان دارد. واقعا لذت بردن از طریق خم شدن موی سر در بالای کوه و یا پریدن بر روی یک پل چوبی با سرعت کامل است.

ممکن است در DiRT خیلی عمیق نباشد، اما هنوز یک چالش برای تنظیم سریعترین زمان است. کلاهبرداری همواره برای حفظ حداکثر سرعت ممکن است بدون اینکه از گوشه خارج شود. شما باید همه چیز را برای پیروزی قرار دهید، یک اشتباه می تواند پایان مسابقه باشد. گاهی اوقات خسته کننده است، اما اوه خیلی خوب هنگامی که شما برنده شوید.

کسی چای؟
با توجه به تطبیق پذیری فوق العاده در دوره ها و موانع زیادی که در طول مسیر شما روبرو می شوند، هنوز هم کاملا شلوغ است که به پایان برسد بدون بقایای. مسیرهایی که دنبال میکنید بسیار زیبا هستند زیرا آنها کشنده هستند. یک لحظه از طریق میدان های چای سبز در مالزی می ریزید، از طریق تاندرا سیبری پاره می شوید و بعد از آن در یک بیابان خشک بسیار رانندگی می کنید و باید همه چیز را برای جلوگیری از سقوط آن سنگ انجام دهید.

V-Rally 4 مطمئنا زیباترین بازی مسابقه ای نیست، اما عمدتا نمایش زیبا و مناظر مختلف است که به صورت بازی خود را به نمایش می گذارد. اگر اتومبیل، اثرات آب و هوا، سیستم آسیب و تماشاگران در طول مسیر توجه کمی داشته باشد، بازی به راحتی می تواند به صورت گرافیکی با رقابت رقابت کند. متاسفانه، همین موضوع در مورد صداهای موتور ارزان و موسیقی منحصربهفرد منحصر به فرد (فقط یک آهنگ هیپ هاپ!) صدق میکند.

توقف کنید که هیپ هاپ
با توجه به دومی، انرژی و تلاش زیادی برای از بین بردن مبارزات انتخاباتی بدون سرخوردگی به دست می آید. در راه به عنوان عنوان جهان، منو اغلب در مدیریت تیم خود، خرید و ارتقاء اتومبیل ها، پذیرش قرارداد های حمایتی و انتخاب قهرمانی تمرکز دارد.

در V-Rally 4 اینها به زیر رشته های زیر تقسیم می شوند: تجمع (به همان سرعتی که ممکن است از A به B)، rallycross و buggies (هر دو نژاد در برابر دیگران)، صعود تپه (کوه بدون یک ناوبر) و کلاچانا (دوره ای دیوانه پر از موانع دور انداختن) رشته های برنده پولی را به وجود می آورند که می توانید اتومبیل ها و اجزای بهتر را خریداری کنید و کارکنان واجد شرایط را استخدام کنید.

این همه به نظر می رسد خوب و خوب است، اما کمپین بالاتر از همه بهانه ای است که شما را در بسیاری از قاره های جهان می برد. شما هرگز احساس نمی کنید که پیشرفت می کنید یا در جایی کار می کنید.

در زمان نوشتن، حالت آنلاین هنوز قابل پخش نبود، اما آنچه که ما می توانیم با شادی بزرگ ذکر کنیم این است که V-Rally 4 در واقع یک حالت صفحه نمایش تقسیم شده است. در زمانی که متاسفانه، دیگر خودآزمایی نمیشود، امدادرسانی میشود. متاسفانه، بازی از نظر حالت بسیار ناامید کننده است و از این لحاظ هنوز هم می تواند از ریشۀ خاکستری یاد بگیرد، که با وجود این تلاش شجاعانه، هنوز در تخت نشسته است.

V-Rally 4 بررسی – دوره های زیبا مهمان عالی است
به عنوان مثال، V-Rally 4 ممکن است بازگشت شگفت انگیزی که سازندگان به آن امید داشتند نیست، اما این یکی از بهترین بازی های تجمعی است که در سال های اخیر ظاهر شده است. یک دارایی بزرگ، تنوع بسیار زیادی از دوره ها است که در سراسر جهان پخش می شود. از قله های پوشیده شده برف در آمریکا تا مسیرهای شنی خاکی آفریقایی، همیشه یک چالش است که ماشین خود را تحت کنترل V-Rally 4 نگه دارید، و این دقیقا همان چیزی است که قلب تجمع ما را سریعتر می کند.

دوره های فوق العاده و بسیار متنوع
نژادها شدید و دیدنی و جذاب
صفحه نمایش تقسیم شده!

امتیاز گیم تاکس به بازی ۸۵ میباشد

نقد و بررسی Starlink: Battle for Atlas

آیا برای ورود به جهانی بسیار بزرگ و با شکوه آماده اید؟ آیا آماده سفر به فضا هستید؟ بگذارید بهتر بگویم، آیا آماده ی Starlink: Battle for Atlas هستید؟ پس با گیم تاکس و نقد و بررسی بازی بسیار پر طرفدار و پر مخاطب جدید کمپانی Ubisoft یعنی Starlink: Battle for Atlas همراه باشید.

بگذارید از همین اول به شما بگویم که اگر به دنبال گرافیک بالا و طبیعی هستید در این بازی زیاد همچین گرافیکی را شاهد نخواهید بود، این به این معنا نیست که گرافیک بازی کم و یا بد است، بلکه گرافیک بازی بسیار خوب و پر جزییات نیز هست اما نه به صورت واقع گرایانه بلکه به دلیل محیط بازی که در خارج از جو زمین میباشد گرافیک بازی فانتزی میباشد و در بین گرافیک های فانتزی، این بازی به شدت میدرخشد.

بازی Starlink: Battle for Atlas اولین بازی Toys To Life از کمپانی Ubisoft میباشد، شاید برایتان سوال باشد که Toys To Life چیست، باید بگویم که در بازی هایی که شما میتوانید با خریدن اجسام فیزیکی و متصل کردن آنها به کنسول بازی خود بازی را کنترل کنید Toys To Life میگویند که شما در این بازی میتوانید با خریدن اجسام فیزیکی بازی، مانند کاراکتر ها ، سفینه های فضایی و یا اسلحه ها و متصل کردن آنها به دسته بازی خود بازی را کنترل کنید و اینطوری بیشتر در بازی غرق شوید و از آن لذت ببرید.

گیم پلی بازی بسیار هیجان انگیز است و شما میتوانید به راحتی در آن غرق شوید و از آن لذت ببرید در Starlink: Battle for Atlas شما میتوانید اسلحه هایتان را آپگرید کنید و یا حتی کاراکترتان را آپگرید کنید که هر کاراکتر حاوی Upgrade های متفاوت میباشد، در Starlink: Battle for Atlas شما میتوانید چندین سفینه فضایی مختلف با قابلیت های متفاوت برای خود نگه دارید و در هر ماموریت نسبت به نیاز خود سفینه خود را سوییچ کنید، اما داشتن چند سفینه فقط به همینجا ختم نمی شود و من به شما پیشنهاد میکنم که حتما چندین سفینه فضایی داشته باشید تا در صورت از بین رفتن یکی از آنها (که در حال استفاده از آن هستید) سریعا به یکی دیگر از سفینه هایتان سوییچ کنید و ادامه جنگتان را بکنید، در صورت نداشتن سفینه جایگذین تمامی Progress شما از بین خواهد رفت و شما مجبور خواهید شد مجددا آن مراحل را طی نمایید.

در Starlink: Battle for Atlas به صورت پایه ای ۲ نوع اسلحه وجود دارد یکی MiniGun و دیگری Missle که شما باید به نسبت نیازتان از آنها استفاده کنید و نیاز شما اینگونه خواهد بود که یکسری از دشمن ها به Missle و یکسیری به MiniGun حساس هستند و حتی شما میتوانید با میکس کردن هر دو نوع اسلحه یک صحنه ی اکشن بسیار زیبا را خلق کنید، همچنین دشمنان در Starlink: Battle for Atlas نقاط ضعفی دارند که با پیدا کردن آن نقاط ضعف میتوانید راحت تر آنها را شکست دهید.

در دنیای بزرگ Starlink: Battle for Atlas شما هیچ وقت بیکار نخواهید شد و همیشه کاری برای انجام خواهید داشت، این یکی از بزرگ ترین نکات مثبت بازی است که دنیای Starlink: Battle for Atlas پر از مراحل و ماموریت های اصلی و فرعی است که همینطور در جلوی پای شما هستند که شما میتوانید آنها را شروع کنید و بیکار نمانید، همچنین اگر علاقه ای به انجام ماموریت ها ندارید میتوانید در محیط بزرگ Starlink: Battle for Atlas شروع به Explore کردن کنید و سیارات جدید کشف کنید، با دشمنان جدید روبرو شوید و Side Mission های جدید پیدا کنید.

تنها مشکلی که به شخصه با Starlink: Battle for Atlas داشتم نبود بخش چند نفره و همچنین موسیقی و صداگذاری بود که واقعا میتوانست خیلی بهتر از این باشد.

نتیجه نهایی

بازی Starlink: Battle for Atlas یک تجربه ی زیبا و خاطره ساز از بازی های Sci-Fi و فضا برای شما خواهد بود، بازی ای با گرافیک فوق العاده فانتزی ، گیم پلی جذاب و هیجان انگیز و دنیایی بزرگ و تمام نشدنی، به شما پیشنهاد میکنم اگر در توانتان است حتما این بازی را با Toys آن بازی کنید تا بیشتر در محیط آن غرق شوید.

Verdict

Starlink: Battle for Atlas is gonna be a great adventure in the skies for you and it’s gonna makes a lots of memories for you, with its great fantasy graphics and fun Gameplay and incredible world, i recommend you to play this game with it’s Toys to enjoy it more

نکات مثبت:

گیمپلی سریع و جذاب

دنیای بزرگ

سیارات متنوع

دشمنان متنوع

گرافیک عالی

نکات منفی:

نبود بخش چند نفره

موسیقی ضعیف

نمره گیم تاکس به Starlink: Battle for Atlas

۸/۱۰

نقد و بررسی NBA 2K Playground 2

با تیم گیم تاکس و نقد و بررسی یکی از بهرین و بی نقص ترین بازی های آرکید این نسل یعنی NBA 2K Playground 2 همراه باشید.

بی شک بازی های Simulation جای خود را دارند و هیچ چیز نمیتواند جای آنها را پر کند اما بازی های فوق العاده ی دیگری نیز هستنید که به صورت آرکید طراحی شده اند و هدف این بازی ها فقط خوش گذرانی و خندیدن و شاد شدن از بازی کردن آن هاست و نه چیز دیگری، چیزی که NBA 2K Playground 2 در آن بسیار خوب عمل کرده است البته بهتر است بگوییم در کل NBA 2K Playground در این زمینه خوب عمل میکند چه نسخه اول و چه این نسخه.

۲ NBA Playgrounds همواره درکنار گیم‌پلی، به مقوله‌ی گرافیک نیز توجه به‌سزایی داشته و علاوه بر آن، در سطح بالایی جای گرفته است. طراحی به اصطلاح «فان» یا همان فکاهی خودمان، محیط بازی را دقیقا با هدف سازنده و هم‌چنین با خواسته‌ی گیمر تطبیق داده و از جهتی طنزگونه بودنِ این عنوان را یدک می‌کشد؛ البته فقط تعریف و تمجید جالب نیست و باید به یکی از مشکلات بزرگی که علاوه بر ۲ NBA Playgrounds، گریبان‌گیر اکثر بازی‌های ویدئویی شده، یعنی بهینه‌نبودن و سنگین‌بودن بازی برای اجرا روی سیستم‌های متوسط و ضعیف اشاره کرد. ناگفته نماند، این مشکل روی کنسول مشاهده نمی‌شود و دلیل اصلی این ایراد، تجربه‌ی این عنوان روی رایانه‌های شخصی است.

به طور پیش‌فرض، تمامی کاراکتر‌ها در بازی قفل هستند و بازیکن می‌بایست برای آزاد کردن آن‌ها بازی‌ کند و برنده مسابقه شود تا کارت‌های جدیدی دریافت کند. نکته‌ای که در همین‌جا وجود دارد، این است که دلیل خاصی برای این‌کار وجود ندارد، سازنده‌گان می‌توانستند برای پرکردن حفره‌‌های خالی گیم‌پلی و بازی از تاکتیک‌های دیگری استفاده کنند؛ مانند قراردادن لیگ، تورنومنت‌های بیش‌تر، مُد‌های (حالت) مختلف و غیره، که می‌توانست از به وجود آمدن این حالت بد و نه‌ چندان جالب جلوگیری کند. باز کردن و پیدا کردن بازیکن مورد علاقه شاید ساعت‌ها زمان ببرد، چرا که بسته‌های مربوط به کاراکترها کاملا شانسی بوده و هیچ بایدی پشت‌شان نیست. از سویی دیگر، هنگام انجام بازی متوجه می‌شوید که گیم‌پلی به اندازه‌ی کافی روان و سریع است و از این جانب مشکلی دیده نمی‌شود. برخی عناصری که در گیم‌پلی برای جذاب کردن بازی برای گیمر در نظر گرفته شده نیز جالب است. شما با هر دریبل، پاس، شوت و یا هر حرکت دیگری می‌توانید نوار مربوط به خود را، که در بالای صفحه وجود دارد، پُر کنید. با هر بار پر کردن نوار مذکور، قابلیتی به عنوان هدیه به شما داده می‌شود که می‌توانید از آن برای برتری جستن نسبت به حریف استفاده کنید. انواع مختلفی از این توانایی‌ها وجود دارد که هر یک بسته به نیاز شما کاربردی هستند. براساس موضوعی که در بالا گفتم، روان بودن گیم‌پلی بازی، سبب شده است تا هنگام انجام حرکات نمایشی و شوت‌های تکنیکی، با روندی کند مواجه نشوید. دیده شده در برخی عناوین برای انجام برخی حرکات، یک تاخیر نسبی، هر چند کم، وجود دارد که آن حس و حال مربوط به هیجان به وجود آمده را از این طریق، از بین می‌برد. خوشبختانه چنین چیزی مشاهده نشد و می‌توان گفت NBA Playgrounds به عنوان بازی کم‌خرج، در حوزه‌ی گیم‌پلی به میزان قابل توجهی موفق و خوب ظاهر شود؛ اگر از زاویه‌ی دیگر بخواهیم به این مقوله نگاه کنیم، گیم‌پلی آرکید و سرگرم‌کننده‌ی بازی با پتانسیل بالایش توانسته ارضاکننده‌ی نیاز امروز آرکیدبازهایی باشد که تشنه‌ی عنوانی برای سرگرمی هستند.

اگر اهل بازی های آرکید هستید بدون شک NBA 2K Playground 2 گزینه ی فوق العاده ای برای شما خواهد بود. و اگر فکر میکنید این نوع بازی ها بچه گونه هستند و به دردتان نمیخورند بهتر است کمی آنها را بازی کنید تا طرز فکرتان تغییر کند.
سخن آخر
بازی NBA 2K Playground 2 یک بازی بسیار موفق و خوب است که میتواند برای ساعت ها شما را سرگرم کند و باعث شاده شما شود. از NBA 2K Playground 2 انتظار یک بازی Simulation را نداشته باشید و بدانید که یک بازی آرکید به چه معناست، امیدواریم از این بازی لذت ببرید.
Verdict
NBA 2K Playground 2 is one of the best arcade games that has ever made, NBA 2K Playground 2 can entertain you for hours and if you think that this kind of games are not great because they are
not like reality, then i suggest you to play it and change your mind
نکات مثبت
گیم پلی روان و خوب
گرافیک آرکید بسیار جذاب
طراحی کاراکتر‌ها در سطح بالایی قرار دارد
نکات منفی
آزادکردن شخصیت‌ها طاقت‌فرساست
منوی بازی می‌توانست بهتر باشد
 نمره گیم تاکس به NBA 2K Playground 2 
۸/۱۰

نقد و بررسی بازی Mega Man 11

صحبت Robot Masterها شد، طراحی آن‌ها چطور صورت گرفته؟ خب از قبل از انتشار بازی برخی نگران این بودند که نکند دشمنان اصلی بازی کمی ساده و بیش از حد آسان باشند. خوشبختانه یا متاسفانه، شاید دو تای آن‌ها کمی با عجله ساخته شده باشند (دارم به تو نگاه می‌کنم Block Man). هرچند که در درجات سختی عادی کماکان چالش برانگیزند اما حرکات چندان “خاصی” ندارند و واضح است که در طراحی‌شان کمی شتاب‌زدگی صورت گرفته است. به هرحال این مورد برای همگی آن‌ها صادق نیست و شما می‌توانید از مبارزات اصلی لذت کافی را کسب کنید. آن‌ها مثل MM4 کمی شخصیت پردازی هم دارند که غالبا در لهجه‌های صحبت‌کردنشان و حرکاتشان دیده می‌شود. Mega Man 11 بعنوان جایگزینی برای حالت Desperate Attackها، استفاده Gearها را برای هر یک از باس‌ها تعریف می‌کند. بعد از کم‌کردن مقدار مشخصی از خون هر باس، آن‌ها وابسته به Gearای که روی سیستمشان نصب شده وارد فاز جدیدی می‌شوند. برخی Power Gear استفاده می‌کنند و برخی Speed Gear، برای مثال Bounce Man با سرعت فراوان خود را به طرفین می‌کوبد تا به شما برخورد کند.

اما سوال مهم، آیا استفاده از Double Gear یک امر اجباری یا حداقل پیوسته است؟ هم آره و هم نه. اگر با سابقه باشید، می‌توانید با کمی تمرین و گرم کردن دست خود کل بازی را بدون استفاده از Gearها بروید، اگر حرفه‌ای تر باشید که به قول Community بازی را با لیموهای خالی هم می‌توانید تمام کنید! اما اگر بازیکن تازه وارد باشید، Double Gear ناجی شما خواهد بود. این ویژگی تنها محض آسان کردن روند بازی نیست بلکه استفاده‌های مهم دیگری هم دارد. برای مثال Power Gear همانند عمل اوورکلاک کردن اسلحه‌ها در Mega Man X عمل می‌کند، به بیانی دیگر نه تنها Buster را بهتر می‌کند بلکه کلیه سلاح‌های دیگرتان را هم دگرگون خواهد کرد. در عوض Speed Gear باعث کند شدن زمان برای فرار از تله‌ها می‌شود که با خرید یک Chip اضافه شما حتی قادر خواهید بود حین استفاده از این قدرت به تندی حرکت کنید. وقتی خون شما به میزان کم باشد استفاده از Double Gear مجاز خواهد شد که طی آن قدرت شما دوچندان شده، زمان کاملا آهسته می‌شود و Buster شما به سطحی کاملا جدید می‌رسد. هرچند که این مورد محدودیت زمانی دارد و شما تا ابد نمی‌توانید در این حالت بمانید.

طراحی فنی بازی بالاخره بعد از ۱۰ نسخه حالتی ۲.۵ بعدی پیدا کرده که ستودنی است. ظاهر جدید شخصیت‌ها، مخصوصا برخی Robot Masterها مثل Tundra Man یا Acid Man، واقعا زیباست و درخور شخصیت‌شان است. مراحل بازی هم از پس‌زمینه‌های خارق‌العاده‌ای بهره می‌برند، مثلا مرحله Fuse Man در یک نیروگاه برق است که آسمانش، سیاه بوده و ابرهایش مداوم درحال ایجاد آذرخش هستند. موسیقی بازی انقلابی نیست اما کماکان بسیار خوب است. مانعی که از عالی بودن جلوگیری می‌کند، صدای زیادی خود بازی است. لازم است استفاده از Gearها را اسپم کنید تا به کل آهنگ Stageها در سکوت فرو بروند.

صداپیشه کاراکتر مگامن به درستی انتخاب شده است و حتی از رجزخوانی گیرایی نیز برخوردار است. فریاد‌های مگامن همانند همیشه هیجان زیادی به بازیکن می‌بخشند، اما در آن سو انتخاب صداپیشه برای دشمنان اصلی بازی مناسب نبوده است؛ طوری که در هنگام مبارزه، در حالی که دشمن برای مگامن شاخ و شانه می‌کشد، شاهد اصطلاحاتی بسیار خشک و کلیشه‌ای هستیم. صداگذاری فنی بازی، از صدای سلاح‌ها تا کوچک‌ترین جزئیات همچون صدای پرش مگامن، با جزئیات فراوانی تنظیم شده است و در این میان، توسعه‌دهندگان با کاهش فرکانس‌های صدای موزیک در هنگام استفاده از دنده آبی، فضای زیبایی به بازی بخشیده‌اند.

مجموعه مگامن نه تنها به عنوان یکی از بهترین سری‌های اکشن و پلتفرمر شناخته می‌شود، بلکه موسیقی نیز نقش به‌سزایی در آن ایفا می‌کند. آهنگسازان این بازی در حالی که پایه گام‌های ۸ بیتی و راک ژاپنی را در Mega Man 11 حفظ کرده‌اند، در آن سو با اضافه کردن صداهای مدرن توانسته‌‌اند فضای گیرایی در بازی ایجاد کنند. در مراحلی همچون استیج Bounce Man که شاهد جلوه‌های رنگارنگ با بادکنک‌ها هستیم آهنگسازها توانسته‌اند موسیقی را به‌خوبی با حال و هوای مرحله تنظیم و هماهنگ کنند.

کنترل‌های بازی مگامن ۱۱ همانند نسخه‌های پیشین بسیار روان طراحی شده است و بازیکنان با نگه داشتن دکمه پرش می‌توانند میزان پرش کاراکتر خود را تنظیم کنند. از موارد جدیدی که به کنترل‌های بازی اضافه شده است توانایی تغییر جهت مگامن در هنگام تکل کردن است که البته سازندگان جزئیات زیبایی نیز در صداگذاری و انیمیشن‌های آن ایجاد کرده‌اند.

کمپانی کپکام تنظیمات بسیار کاربردی و جدیدی را برای کنترل‌های بازی در نظر گرفته است که روی روند بازی تاثیر به‌سزایی دارند. در حالی که دکمه‌های شولدر گیم‌پد پیش‌تر برای عوض کردن سلاح‌ها استفاده می‌شدند، حال این کلید‌ها برای فعال کردن دنده‌های قرمز و آبی تنظیم شده‌اند. دکمه‌ شولدر سمت راست برای دنده سرعت و سمت چپ نیز برای فعال کردن دنده‌ قرمز در نظر گرفته شده است. سازندگان، دکمه آنالوگ سمت راست را برای انتخاب کردن هشت اسلحه تنظیم کرده‌اند که کاربران می‌توانند با هر یک از جهت‌ها اسلحه مورد نظر خود را انتخاب کنند. این موضوع به سهم خودش در سرعت بخشیدن به بازی تاثیرگذار است؛ چرا که در هنگام مبارزه و صحنه‌های شلوغ، بازیکنان پیش‌تر برای این کار بازی را متوقف و به منو مراجعه می‌کردند که سلاح مورد نظر خود را انتخاب کنند. حال بازیکنان با یکی از جهت‌های آنالوگ سمت راست سلاح مورد نظر خود را انتخاب می‌کنند و با فشار دادن آنالوگ نیز آن را به حالت آبی مگامن برمی‌گردانند.

در مورد باس‌ها یا همان ربات‌های اصلی نیز باید گفت که سازندگان توانسته‌اند نبرد‌های قابل قبول و چالش‌برانگیزی، هم از نظر گیم‌پلی و هم از نظر گرافیکی، برای بازیکنان به ارمغان آورند. طراحی هنری هر یک از مراحل با توجه به ربات اصلی آن استیج طراحی شده است که در انتها به باس فایت‌های هیجان‌انگیز ختم می‌شود. البته قابلیت‌هایی که شما از دشمنان به دست می‌آورید تنها به شلیک کردن خلاصه نمی‌شود. برخی از این توانایی‌ها به عنوان زره به کمک شما می‌آید؛ در حالی که در آن سو برخی حالت‌های نهاجمی به شما می‌دهد. حتی قابلیت‌هایی تله-مانند نیز در توانایی‌های باس‌ها در نظر گرفته شده است که با شکست دادن آن‌ها می‌توانید این توانایی‌ها را کسب کنید. گفتنی است که هر یک از این سلاح‌ها در حین استفاده از دنده قرمز یا همان Power Gear عملکرد متفاوتی دارد.

کمپانی کپکام پس از گذشت ۳۰ سال از عمر مگامن باری دیگر توانست ثابت کند که می‌تواند در حالی که ریشه‌های اصلی بازی را حفظ می‌کند یک تجربه بسیار عالی و جذاب را در اختیار طرفداران آن قرار دهد. موسیقی گوش‌نواز و کنترل‌های بسیار روان مگامن ۱۱ شما را ساعت‌ها سرگرم می‌کنند؛ در حالی که بازی به لطف اضافه شدن درجات سختی، کاربران جدید را نیز با آغوشی باز پذیرا می‌شود.

البته همانطور که در قسمت داستانی نیز اشاره شد مکانیزم Double Gear صرفا برای مگامن ساخته نشده است و دکتر وایلی هم با آن نقشه‌های خبیثانه‌ای برای دشمنش کشیده است. تمامی ربات‌های بازی مگامن که طبق سنت هشت نفر هستند، به این مکانیزم مجهز شده‌اند. البته هر دو دنده در اختیار باس‌ها نیست و هر کدام تنها یکی از دنده‌ها را در اختیار دارند که در هنگام مبارزه از آن استفاده می‌کنند. از بهترین ویژگی‌های بازی Mega Man 11 می‌توان به طراحی هنری ساده و اصلی مگامن اشاره کرد. رنگ‌های ساده آبی تیره و روشن، حس و حال دوران قدیم این مجموعه را زنده می‌کنند. در نسخه‌های پیشین با شکست دادن ربات‌های دیگر، سلاح‌های آن‌ها به شما تعلق می‌گرفت و زمانی قصد داشتید از آن‌ها استفاده کنید رنگ لباس شما نیز تغییر پیدا می‌کرد. حال سازندگان نه تنها رنگ لباس را تغییر داده‌اند، بلکه در آن سو با پیاده‌سازی یک طراحی ساده، المان‌های کوچکی به طراحی لباس مگامن اضافه کرده‌اند. این موضوع در هنگام استفاده از سلاح‌ها جلوه بسیار جذابی به این کاراکتر می‌بخشد.

حال پس از چندین سال، دکتر وایلی باری دیگر به سراغ این سیستم رفته است تا بتواند انتقامش را بگیرد و به هدف پلید خود یعنی قدرت بخشیدن به ربات‌ها برسد. دکتر وایت استفاده از این چرخ‌دنده‌ها را کاری بسیار خطرناک می‌داند، اما در آن سو مگامن از جان خود می‌گذرد و به دکتر می‌گوید که از نظرش تنها راه برای پایان دادن به نقشه دکتر وایلی استفاده از همین دستگاه است. از این رو دکتر نیز از نمونه‌ای که در دوران دانشگاه ساخته بود استفاده و مگامن را به آن مجهز می‌کند.

در کنار تاثیرات سیستم جدید چرخ‌دنده‌ها روی داستان بازی، Double Gear بخش مهمی از گیم پلی این بازی را نیز در برمی‌گیرد. این سیستم، در واقع دو چرخ‌دنده کوچک را به همراه یک چرخ‌دنده بزرگ زیر نوار سلامتی و قابلیت‌های مگامن تعبیه کرده است. چرخ‌دنده قرمز رنگ با نام «دنده قدرت» (Power Gear) و چرخ‌دنده آبی رنگ با نام «دنده سرعت» (Speed Gear) برای اولین بار است که در سری مگامن به نمایش گذاشته شده‌اند. همانطور که می‌توان از نام چرخ‌دنده‌ها حدس زد، مکانیزم جدید توانایی‌های خاصی به مگامن می‌بخشد و به وی اجازه می‌دهد که مدت زمان کوتاهی از آن‌ها بهره‌مند شود.

راحی موانع پیش روی مگامن در مراحل مختلف به طور دقیق و با جزئیات بالا طراحی شده است؛ به طوری که در اوایل هر مرحله شاهد موانع آسان‌تر هستیم که رفته رفته تعدادشان با حضور دشمنان و تله‌ها بیشتر می‌شود. همانطور که در بالا اشاره شد، برای پشت سر گذاشتن موانع، شما باید به درستی از قابلیت‌ها و دنده‌های مگامن استفاده کنید؛ بنابراین استراتژی انتخاب استیج‌ها پیش از آغاز هر مرحله موردی است که ارزش تکرار بازی را بالا می‌برد. شما با توجه به قابلیت‌هایی که از باس‌ها به دست آورده‌اید مرحله موردنظر خود را آغاز می‌کنید که این موضوع می‌تواند کمک زیادی به کاربران و علاقه‌مندان اسپیدرانینگ کند. تنوع زیاد دشمنان در هر صفحه از مراحل شما را با روندی غیرتکراری روبه‌رو می‌کند. هوش مصنوعی برخی دشمنان نیز با توجه به رفتارها و موقعیت شما تغییر پیدا می‌کند که امری بسیار جالب به شمار می‌رود.

نقاط قوت

  • – مکانیزم جذاب دابل گیر
  • – دارا بودن درجه سختی‌های مختلف
  • – موسیقی گوش‌نواز با حال و هوای آثار ۸بیتی
  • – بازگشت مجموعه به ریشه‌های اصلی
  • – گرافیک مناسب و طراحی زیبای کاراکترها

نقاط ضعف

  • – صداگذاری نه‌چندان خوب باس‌ها
  • – نادیده گرفته شدن برخی مکانیزم‌های مهم بازی در درجات سختی پایین

نمره گیم تاکس به Mega Man 11 

۹/۱۰